fa اثربخشی درمان پاسخ محور در کاهش مشکلات ارتباطی و رفتاری پسران 12-8 ساله مبتلا به اوتیسم روانپزشكي Psychiatry تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : اوتیسم یکی از انواع اختلالات رشدی است که مشکلاتی از قبیل اختلال در ارتباط و نیز تعامل با محیط پیرامون از جمله علائم برجسته آن است. این مطالعه به منظور تعیین اثر روش درمانی پاسخ محور در کاهش علائم کودکان پسر مبتلا به اوتیسم شامل اختلال در تعاملات اجتماعی، اختلال در ارتباط و نیز رفتارهای خود تحریکی و کلیشه‌ای انجام شد. روش بررسی : این کارآزمایی بالینی روی 18 پسر 12-8 ساله مبتلا به اوتیسم مدرسه پیک هنر در کلینیک توانبخشی ذهن زیبا تهران در سال 1390 انجام شد. بیماران از طریق نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 9 نفری درمان پاسخ‌محور و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله به مدت دوماه تحت 20 جلسه درمان پاسخ محور قرار گرفتند. سه حوزه اصلی اختلال در کودکان مبتلا به اوتیسم شامل تعاملات اجتماعی، اختلال در ارتباط و نیز رفتارهای خود تحریکی و کلیشه‌ای با استفاده از آزمون ADI-R (autism diagnostic interview &ndash; revised) به عنوان پیش‌آزمون و پس‌آزمون ارزیابی گردید. برای گروه کنترل درمانی انجام نشد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-16 و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : مقایسه میانگین و انحراف معیار گروه مداخله پس از مداخله در هر سه حوزه تعاملات اجتماعی (0.450&plusmn;18.58)، اختلال در ارتباط (0.46&plusmn;17.13) و نیز رفتارهای خود تحریکی و کلیشه‌ای (0.36&plusmn;1.92) در مقایسه با گروه کنترل به ترتیب با مقادیر 0.466&plusmn;26.33 ، 0.484&plusmn;23.11 و 0.375&plusmn;6.16 و با گروه مداخله قبل از مداخله تفاوت آماری معنی‌داری نشان داد (P<0.01). نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان‌دهنده موثر بودن روش درمان پاسخ محور در کاهش مشکلات ارتباطی و رفتاری پسران مبتلا به اوتیسم است. Background and Objective: Autism is one the most disturbing neurodevelopmental disorders associated with any kinds of communicative problems and physical objects. This study was done to evaluate the effectiveness of pivotal response treatment on communicative and behavioral disorder of 8-12 years-old autistic boys. Materials and Methods: This clinical trial study was done on 24 boys with autism (aged between 8-12 years) in pediatric rehabilitation clinic in Tehran, Iran, during 2011. Patients randomly were divided into two groups: control and pivotal response treatment (PRT). The interventional group was received 20 session of PRT during the two months, but the control did not receive any intervention. All patients were examined in the field of social communicative, interactive disorder and self-stimulation behavior, using autism diagnostic interview revised. Data were analyzed using SPSS-16 and MANCOVA test. Results: The mean&plusmn;SD of social communicative (18.58&plusmn;0.45), interactive disorder (17.13&plusmn;0.46), self-stimulations behavior (1.92&plusmn;0.36) in interventional group were significantly lower than control with following index, 26.33&plusmn;0.45, 23.11&plusmn;0.48 and 6.16&plusmn;0.37, respectively. Conclusion: This study showed that pivotal response treatment can be useful in communicative behavioral disorder of 8-12 years old autistic boys. اوتیسم , درمان پاسخ محور , مشکلات ارتباطی Autism, Pivotal response treatment, Communicative dysfunctions, Interactive disorder 6 11 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-640&slc_lang=fa&sid=1 Salemi Khamene A علیرضا سالمی خامنه 5900319475328460050640 5900319475328460050640 No Psychologist کارشناس ارشد روانشناسی بالینی Ghahari Sh شهربانو قهاری 5900319475328460050641 5900319475328460050641 No Assistant Professor, Department of Psychology, Islamic Azad University Tonekabon Branch, Tonekabon, Iran استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن Soltanlou M مجتبی سلطانلو soltanlou@gmail.com 5900319475328460050642 5900319475328460050642 Yes PhD Candidate in Cognitive Neuroscience, Faculty of Education and Psychology, University of Tabriz, Tabriz, Iran دانشجوی دکتری علوم اعصاب شناختی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز Darabi J جعفر دارابی 5900319475328460050643 5900319475328460050643 No Assistant Professor, Department of Psychology, Islamic Azad University Tonekabon Branch, Tonekabon, Iran استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن